28 oktober 2018 - Nina

Sinds 2010 kom ik al bij de Wolfskamerloop. En ieder jaar komen Thomas en ik daar terug, omdat het zo’n leuke loop is, goed georganiseerd, leuk parcours, gezellig en vaak zien we veel bekenden. De laatste 2 jaar stond ik met mijn camera langs de kant, doordat ik door blessureleed niet mee kon doen, nu kon ik eindelijk zelf weer mee doen. Met ook nu weer een startnummer met mijn naam erop, super leuk! En dan ook nog op de vernieuwde locatie en het vernieuwde parcours. De uitstraling bij aankomst was al veel gezelliger, doordat het veel compacter opgezet is. Inschrijving/ophalen startnummers, start/finish en prijsuitreiking is nu heel dicht bij elkaar. Een goede verbetering! Ook het parcours, wat nu tegen de klok in gelopen wordt en maar een klein deel over het verharde fietspad ging, vind ik een verbetering. De heuveltjes die nu in het begin zaten, waren beter ‘te doen’.

Het was fris, met 6 graden en een noordoosten wind kracht 3, maar wel strak blauw. Dat maakt altijd veel goed. Dus toch gestart in een singlet. Een week na de marathon een 10km loop doen valt niet mee. In de week ervoor had ik 2 keer kort gelopen met wandelpauzes en dat voelde nog niet heel soepel. Dus ook hier weer was de voornaamste insteek: op gevoel en niet te gek doen. Heel blijven! Natuurlijk had ik al weer even gekeken wat de Dames 55 de laatste jaren gemiddeld deden, en de winnaars zaten meestal rond de 50 minuten. Met een doorkomst op de 10km in de marathon van Amsterdam vorige week van 43:41 zou ik dus wel grote kans op winst in mijn categorie kunnen maken. Maar ja, je weet nooit wie er mee doen.

Eigenlijk had ik wel verwacht dat ik iets harder zou kunnen, maar gezien de pijnsignalen uit mijn scheenbeen wilde ik hier niet doorheen gaan en pushen. Onderweg mijn doel gesteld om in ieder geval onder de 45 minuten te eindigen. Dat is ruim gelukt.

Doordat ik weinig wedstrijden gelopen heb de laatste 2 jaar, viel ik weer in mijn oude fout: te hard van start, daardoor had ik wel even een aardige inzinking na een kilometer, maar kon daarna gelukkig een mooi steady tempo vast houden. Ik moest wel even wennen aan de nieuwe positie in het veld… ik werd aan alle kanten voorbij gelopen. Hopelijk wordt dat in de toekomst weer wat minder, in ieder geval door de dames dan.

Eigenlijk liep ik wel lekker, de heuveltjes in parcours kwamen nu eerder en gingen wat makkelijker, en ook het enige stukje over iets mul zand was naar beneden toe, dus dat ging ook veel beter. Kortom de vernieuwing van parcours vind ik duidelijk een verbetering.

Altijd fijn als er bekenden langs de kant staan en je aanmoedigen en ook nog foto’s maken. Thanks!

Thomas ging dit keer voor eigen succes en liep ‘out of the blue’ zonder tempo trainingen een 36:29. Het jaar ervoor liep hij met een hoge 36-tiger naar een eerste plek in zijn categorie, nu moest hij er 5 voor zich dulden. Ondanks dat, toch een hele mooie prestatie een week na de marathon.  Vlak voor de finish stond Thomas mij ook nog even aan te moedigen en daardoor kon ik nog net onder de 43 minuten blijven surprised

Won ik in 2010 nog Overall in 39:24, nu moest ik 6 dames voor me laten, maar wel weer 1e in mijn categorie met 42:55. Heel tevreden mee en natuurlijk weer een mooie bos bloemen verdiend!

Tot volgend jaar!

Met sportieve groet,

Nina Bakker

Foto Credits: Thomas Naasz, Margreet Bennis, Paula v.d. Pouw, organisatie.