7 juli 2019 – Thomas

Ik wilde nog heel graag mijn 25e finish op een hele binnen halen en Roth is voor mij de mooiste wedstrijd om dit jubileum te vieren en vooralsnog mijn laatste hele te doen. Vorig jaar deed ik mijn 5e Roth en op dat moment had ik eigenlijk al gedacht dat het mijn laatste Roth zou zijn, maar Nina en ik hadden weer zo genoten van onze tijd in Roth, vooraf en tijdens de wedstrijd, dat we dit graag nog een jaar wilden doen. Toen ik me vorig jaar weer aanmeldde deed ik dat met het idee om nog een keer vol voor de sub9 te gaan. De voorbereiding liep anders en die sub9 durfde ik vooraf alleen maar over te dromen.

Sinds 1 januari heb ik een andere functie gekregen en ben veel meer op reis. Trainen is daarmee echt op een lagere prioriteit gekomen en daarnaast heb ik vaak ook bewust gekozen om dingen te doen waar ik zin in had en gemotiveerd was om te doen. De echte lange afstand specifieke trainingen die ik normaal gesproken deed, 180 km fietsen met blokken op race intensiteit en 30 km lopen met blokken op race intensiteit, heb ik dit jaar niet gedaan. Ik miste een beetje de motivatie om deze pittige trainingen te doen die ik toch nodig heb om die 9 uur te slechten. Wat ik de laatste jaren wel heel erg leuk vind is langlaufen en na deze winter heb ik besloten om ook te gaan rolskien om ook in de zomer lekker te kunnen ‘langlaufen’.

 

Mijn weekenden bestonden er de laatste maanden uit dat ik op zaterdag eerst een dik uur ging rolskien en daarna nog 2 uur lopen met wat tempo werk en op de zondag ook eerst een uur rolskien en dan nog 3 uur fietsen met wat tempo werk. Dat was voor mij de manier om gemotiveerd te blijven voor de trainingen en mezelf toch redelijk te voor te bereiden op Challenge Roth.

De afgelopen jaren merkte ik ook dat ik minder lol beleefde aan de OD’s en halve triathlon’s die ik vaak deed als voorbereiding op een hele. De run-bike-run in Almere vond ik vorig jaar erg leuk om te doen, maar in Nieuwkoop had ik relatief weinig lol, ook door de hoeveelheid stayeren dat ik om mij heen zag. Daarom had ik me voor dit jaar aangemeld voor het eerste divisie team van TVA met veel korte intensieve stayerwedstrijden. Even heel wat anders en dat werkt erg verfrissend.

Zoals altijd zijn Nina en ik weer 2 weken voor de wedstrijd naar Roth afgereisd om nog 1,5 week door te trainen in Roth en voor de rest lekker te ontspannen. Het gevoel tijdens deze periode was erg goed en stilletjes ging ik toch geloven dat er nog een wonder mogelijk was.

In de week voorafgaand aan de wedstrijd was het gemiddeld 35 graden in Roth en de watertemperatuur van het main-donau-kanaal was boven de 25 C. De temperatuur van de Rothsee, waar wij onze zwemtrainingen doen, steeg gedurende ons verblijf zelfs naar 27 C. Geen temperatuur voor een wetsuit dus de laatste 3 trainingen hier zonder wetsuit gedaan. Wat dat betreft een goede voorbereiding omdat de wedstrijd voor de pro’s ook non-wetsuit werd. Doordat de nachten in de week voor de wedstrijd rond de 12 C waren, daalde de temperatuur in het kanaal naar 24,5 C waardoor de agegroupers wel met wetsuit mochten zwemmen. Persoonlijk was ik wel blij met non-wetsuit. Ik zwem uiteraard ook sneller met wetsuit, maar heb geen moeite om zonder wetsuit te zwemmen en 24,5 C nodigt ook niet echt uit om met wetsuit te zwemmen.

In de afgelopen 2 weken dat wij hier zijn heeft het geen spat geregend en is het geen dag onder de 25 C geweest en op de wedstrijddag regende het in de ochtend tot aan de start en was het misschien rond de 20 C. Ik was redelijk aan de warmte gewend door de 35 C van de week ervoor, maar die hitte training had ik niet nodig op de wedstrijddag.

Na de start kwam ik al snel met 2 andere atleten te zwemmen en het tempo was goed te doen voor mij.

Ik had gedacht dat ik het op het eind zwaarder zou krijgen, maar gelukkig viel dat mee. Na 1:02:02 sta ik weer op de kant.

Voordeel van geen wetsuit of swimskin is dat je een snelle wissel kan hebben omdat je niets uit hoeft te trekken. Tijdens het rennen mijn badmuts en brilletje in mijn transition bag gestopt en mijn startnummer eruit en in 1 keer door. Vandaar dat ik ook de 3e wisseltijd had van het hele veld!

Toen ik op de fiets stapte was het al droog, maar door de regen van de ochtend was het wegdek flink nat en ben ik voorzichtig door de bochten gegaan. Ik was redelijk alleen op de fiets, maar daar had ik me mentaal op voorbereid, en heb me strak aan mijn beoogde wattages gehouden. Af en toe kwam mij al een snelle fietser voorbij uit een latere startgroep, maar deze heb ik allemaal laten fietsen.

In de laatste jaren is mijn verval in de tweede ronde te groot en dat wilde ik dit jaar beter doen. Na 1 ronde fietsen kwam mij een groep achterop die een tempo had die ongeveer overeen kwam met mijn wattage en ben ik op 12 meter met hun meegefietst. Vooral mentaal is het fijn achter iemand anders aan te fietsen. Er was wel constant een motor jury in de buurt dus het is ook wel constant opletten dat je niet te dicht op je voorganger gaat fietsen.

Door mijn behouden eerste ronde kon ik de tweede ronde goed tempo blijven rijden en heb ik zelfs een negative split kunnen rijden. Dat is me in die afgelopen 24 hele’s nog nooit gelukt! Fietstijd 4:56:22.

De eerste km’s van het lopen was het nog erg wennen (zoals altijd), maar daarna kwam ik redelijk in mijn ritme en kon ik mijn beoogde 4:30/km lopen.

Richting het eerste keerpunt van 8 km klokte ik al een paar keer een 4:35/km…..Het lange stuk omhoog langs het kanaal stond er een flinke wind en helaas was die tegen. Ik voelde me niet super, maar ook niet slecht, maar het tempo zakte al naar 4:45/km.

Niets aan te doen, maar gewoon proberen ritme te blijven houden. Na 28 km was het beste er wel vanaf en klokte ik af en toe een km van net boven de 5:00. Bij km 33 zag ik Nina weer en die riep me toe dat ik ervan moest genieten. Dat was inderdaad het hoofddoel voor vandaag, genieten.

Het keerpunt bij Büchenbach was echt weer een feest. Heel veel mensen waren uitgelopen om de atleten aan te moedigen en ze waren super enthousiast. Hun energie heb ik volledig opgezogen en zo kon ik op weg naar de laatste 6 km. De passage door het centrum van Roth heb ik ook vol van genoten en de inloop van het stadion was geweldig. Dit is elk jaar weer een feest en ik had me voorgenomen om er de tijd voor te nemen en er echt van te genieten.

Al high-fiveend ging ik door het stadion als afsluiting van mijn 25e hele met een marathon van 3:20:33 en een finish van 9:22:01.

Ik wilde die 25 graag volmaken en ik ben blij dat het erop zit. Ik had graag met een knaller afgesloten, maar zoals ik al tegen Nina zei voor de start: je krijgt terug wat je erin stopt, en dit is het resultaat. Ik kan daarom alleen maar tevreden zijn dat ik met gemiddeld 12-13 uur trainen in de week nog zo’n hele kan neerzetten. Op dit moment denk ik dat ik het bij 25 laat, maar zeg nooit nooit. Ik heb nog geen specifiek plannen voor de komende jaren. Plezier in het sporten staat bovenaan en wat er dan nog aan sportieve doelen bijkomen, zien we dan wel weer.

Met sportieve groet,

Thomas

PS.....maar ja, als je dan zo prominent op de aankondiging van volgend jaar Challenge Roth staat, ga je toch weer twijfelen...... ;-) 

 

 Foto's: Nina Bakker, Samantha de Knijff, Marlous Droog